Inwoners nemen afscheid van ‘glimlachende burgemeester’ Diane Verbist: “Grote dame heeft ons verlaten”

In de Sint-Lambertuskerk is vanmorgen afscheid genomen van Diane Verbist-Vandewijngaerden (89), die van 1983 tot 2006 burgemeester van Heist-op-den-Berg was. Ze werd tijdens de uitvaart ‘de glimlachende burgemeester’ genoemd.
De uitvaart van ‘Madame Verbist’ werd zoals verwacht zeer druk bijgewoond. Al een half uur voor de aanvang om 10u was de grote kerk boven op de berg tot de laatste stoel gevuld. Een lange rij mensen stond nog aan te schuiven richting het gemeentehuis, de plek waar Madame Verbist zo lang de plak zwaaide over haar Heist van elf kerkdorpen en meer dan 40.000 inwoners.

Voor de ingang van de kerk lagen heel veel rouwkransen, onder andere van CD&V-voorzitter Wouter Beke. Ook opvallend tussen de bloemstukken was de grote zwaan die in rozen gemaakt was, het Heistse symbool waar de oud-burgemeester zo van hield.

Sterke vrouw

In de uitgebreide uitvaartplechtigheid werden haar verdiensten op drie fronten belicht: als moeder, als cultuurliefhebster en als politica. Een sterke vrouw, zo noemde pastoor Jef Bats haar. “Ook na haar actieve carrière luisterde ze graag naar de verhalen en zorgen van mensen”, merkte hij op.

De Itegemse schrijver Gaston Durnez prees in zijn openingswoord haar inzet voor haar gezin met vijf kinderen en meer dan 40.000 adoptiekinderen. “Ze ging zorgzaam na of iedereen kreeg waar hij of zij recht op had. Ze was hun advocaat en we dachten soms dat ze op twee plaatsen tegelijk kon zijn.”

Glimlach

“Ze noemden haar ook de glimlachende burgemeester, haar lach ging haar als het ware vooraf, ze hield van haar mensen. De glimlachende burgemeester heeft een historische rol gespeeld en leidde Heist zorgvuldig een legislatuur als schepen en vier termijnen als fulltime burgemeester.”

Dochter Veronique vertelde dan weer over de zomer van 1969, toen ze geboren werd in de materniteit langs de Westerlosesteenweg waar nu het woonzorgcentrum gevestigd is waar haar moeder haar laatste weken doorbracht. “We hebben die laatste weken heel wat mooie momenten herbeleefd, zo hebben we bijvoorbeeld verteld over onze reizen langs de kastelen langs de oevers van de Loire.”

Ze noemde haar moeder ook vriendelijk, eerlijk, behulpzaam en dankbaar. “Je hechtte ook veel belang aan beeldspraak, met de Heistse zwaan als geliefkoosde symbool. Op het einde zei je nog dat je nu net de stervende zwaan uit het Zwanenmeer was.”

Empathie

Diane Verbist stond onder meer aan de wieg van CC Zwaneberg en stichtte de gemeentelijke bibliotheek. Haar echtgenoot Alfons Verbist was zelf burgemeester van Heist van 1959 tot aan de fusie in 1976, toen hij zijn sjerp inruilde voor de senaat.

Verbists christen-democratische collega Hugo Vandenberghe nam ook het woord. “Ze was gevoelig voor de concrete noden van de bevolking. Haar stijl en empathie vertolkten een grote persoonlijkheid. Ze toonde inzet, moed en menselijkheid. Samen met haar echtgenoot heeft ze haar beste krachten gewijd aan het algemeen belang. Een grote dame heeft ons verlaten.”

Haar interesse in kunst en cultuur werd meermaals aangehaald. Tijdens de plechtigheid nam muziek dan ook een belangrijke plaats in, met live zang, piano en cello. Veel lievelingsnummers van haar werden gebracht, zoals Pie Jesu van Webber, Parelvissers van Bizet, La Vie en Rose van Piaf, La Mer van Trenet. Op de tonen van Con Te Partiro van Andrea Bocelli verliet ze de kerk. Ze krijgt een laatste rustplaats op een ereplaats op het kerkhof van Heist.

Foto’s Jeroen De Weerdt.

Bron GVA

https://m.gva.be/…/inwoners-nemen-afscheid-van-glimlachende…








Source